Özkan|

Vee işte beklenen gün geldi ve ilk kazamı yaptım gençlik. Yaklaşık 3 gün önce  gözüm gibi baktığım arabamın karbüratöründe sorun çıkmasından dolayı kabak gibi 2 şeritli yolun 2 şeridinin tam ortasında kaldım :S Yaklaşık 400 metre filan arkamda kırmızı ışıkta bekleyen araçların beklediğini gayet ne bir şekilde gördükten sonra sağdaki gaz istasyonuna girmek için arabayı çalıştırdım. Karbüratördeki sorun yüzünden 4 – 5 saniye gecikti çalışması tabii.. Sağa döndüğümde baktım ki benim arabanın içinde bi araba daha var :D Arkadan amcanın biri kırmızıya takılmadan yolun gerisinden yardırıp gelmiş sanırsam. sağımdan da geçebileceğini düşünüp dalmış. Ve  87 model kazasız cillop gibi bebek bu hale geldi :( Polisler sağolsunlar muhteşem bir kroki çizip beni %100 hatalı gösterdiler. 87 model arabaya kasko da yapmadıkları için an itibariyle en iyimser yaklaşımla 1200 TL masraf var :)  Bir süre araba yerine Fazer ile idare edicem. Hakkınızı helal edin :)

Bilindiği üzere 86 kiloluk bir yarım dünyayken bi ara gaza gelip bir buçuk ayda 12 kilo vermek suretiyle saçı başı döküp, agd durumuna maruz kalmıştım. Vücudumun her bir köşesinde çıkan kabarcıkların dayanılmaz kaşıntısı sonucu diyet maceram sona ermiş ve coca cola ile olan ilişkimizi tekrar gözden geçirmeye karar vermiştik. Sonradan verilen bu 12 kilonun 6sını geri aldım. Son günlerde enişte sponsorluğunda başlayan spor salonu maceralarımı kaslarımın (evet kaslarım varmış benim :S ) izin verdiği kadar anlatıcam burdan size. 1 sene oturduktan sonra ağırlık filan kaldırmaya başlayınca arabanın vitesini  ancak iki elimle değiştirecek kadar acı çeker oldum. Şu an bu yazıyı yazarken fiziksel olarak hissettiklerimi anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalıyor :S.Koltuğa sabitlendim sanırım. Bastığım her tuş ömrümden bir gün alıyor. (Abartıyorum tabii ki. erkek adama bişi olmaz. ) Bu sefer tedaviden önce ve sonra fotoğrafları için hazırlık yaptım.  Şu an kucağımda duran göbeğin ve benim süper fotoğraflarımız (onlar resim değil fotoğraf!) var.  Sanırım bu sefer ayrılıcaz göbeimle :)

Bunun dışında gençlik, bilmeyenlerin haberi olsun diye söylüyorum. Yaklaşık 11 ay önce babamı kaybettikten (uzunca yazmak isterdim ama güncel televizyon dizilerinden yaşadıklarımızın benzerini izleyebilirsiniz. Burada acıtasyona gerek yok.) 1 ay sonra işimi de kaybetmiştim. Çalışamaz durumdaydım zaten. Üzerinden ne kadar zaman geçtikten sonra giriştik bilmiyorum ama. Arda ve Aral’ın (bunlar yakın arkadaşlarım) stüdyo açma projelerine, faaliyet alanını genişletmek suretiyle ben de dahil oldum. Stüdyo’yu açarken açılacak şirketin faaliyet alanına Reklam-Grafik (Arda’nın asıl işi), Bilişim (Benim mesleğimin dahil olduğu kategori), Organizasyon falan filan da ekledik. Sınır yok dediler biz de bokunu çıkardık. Malum kriz döneminde olduğumuz için işler pek iyi sayılmaz ama iyi olacak. Eğer bitirmeyi başarabilirsek yaptığımız işlerle ilgili tüm bilgileri http://www.monarktr.com/ adresinden edinebilirsiniz. Şimdilik sadece öyle bir giriş sayfası görebilirsiniz. Stüdyomuz şu an açık ve çalışır vaziyette.  0232 463 95 92 numaralı telefondan ulaşıp rezervasyon filan yaptırabilir, 1448 Sokak No:21/b Alsancak da gelip doya doya böğürebilirsiniz.

Sıkıldım yazmaktan. En kısa zamanda tekrar burdan boş muhabbete devam ederim. Esen kalın :) ( ne demek bilmiyorum.)

Hayatımda geçirdiğim en güzel doğum günüydü sanırım, sevdiklerimin  büyük bir kısmı yanımdaydı. Sadece en büyüğü yanımda değildi ama yapacak birşey yok…

Hatırlayan ve yanımda olan herkese çok teşşekkür ediyorum. Sizi seviyorum. :)

Hatırlamayıp unutan herkese daha çok teşşekür ediyorum, arıza çıkartıcak bir sebebim var sayenizde. Sıçtınız, bilginiz olsun :)

Sonunda bir hayalimi daha gerçekleştirdim. Evanescence Grubu konsere geldi ve izledim :) 1 saat 10 dakika sürmüş konser, bana 10 dakika gibi geldi. Donmuş bir şekilde izledim.  Bugüne kadar birçok video, canlı performans izledim (evanescence) ama ilk kez bu kadar iyi olanı gördüm. Bilmiyorum belki de sahnede görmüş olmanın verdiği heyecandandır…

4 günlük İstanbula macerası ile ilgili de birşeyler yazmak isterdim ama çok tembelim bu ara :)

Anlatacak çok şey var, hangi birinden başlayacağımı bilemiyorum.

7 kilo daha hafif geziyorum artık fiziksel olarak. Şu yaz bitsin ruhsal olarka da bi 20 kilo atmış olurum herhalde. AÖF sınavı yaklaşıyor ve ben hiçbirşey bilmiyorum. Süper mega muhteşem sayısal loto yeteneğimi testlerde kullanarak 50ye yakın puanlar almıştım ilk sınavda. Bu sınavda puan mı alırım(?) artık ne olur bilmiorum. Kalan zamanla ters orantılı olarak miğde ağrılarında artış gözlemliyorum. “Ay akşamdan ışıktır, yaylalar yaylalar ….”

Stres ve diyet dışında başka neler yapıyorum;

Rfn geldi sigara dumanında boğuluyorum, bilgisayarı paylaşamıyorum kavga ediyorum, gitar çalıyorum (ya da çalamıyorum), elimde biriken işleri bitiriyorum, arada bir kafayı yiyorum, bolca vakit kaybediyorum, herşeye küfür ediyorum, arada bir sosyalleşiyorum  (çok masraflı oluyor), yavaş yavaş yaptığım planlardan vazgeçiyorum, herşey için bir bahane buluyorum, işe geç kalıyorum, her yere geç kalıyorum…

peki neler yap(a)mıyorum;

bisikletim bozuldu spor yapamıyorum (evet ben ameleyim kendim tamir edemiyorum) , hiçbir boka para yetiştiremiyorum,  bilgisayarımı bir türlü düzeltemiyorum (cayır cayır yanıyo 4. fanı taktım), eskisi kadar geyik yapamıyorum,  yemek yiyemiyorum, kola içemiyorum, daha çok yazıpda daha sıkıcı hale getirsemmi bu yazıyı karar veremiyorum.

Yeter bu kadar herhalde.

Burdan ne ders çıkarıyoruz?

Salata ile besleniyorsanız (yani light iseniz) bünyeyle beraber sinir sistemi de zayıflıyor, “Psycho”  ya bağlıyorsunuz. Çok sinirli oluyorsunuz, çok duygusal olurken aynı zamanda çok odun da olabiliyorsunuz (ilginç bir yetenek değil mi?).

Tecrübe edilmiş onaylanmıştır. Dikkatli olmak lazım, sonra açamazsınız şemsiyeyi :)